03 July 2009

Kembar aku!!!

Tu yang orang selalu cakaplah when kitaorang jalan kat mana-mana. Ada sekali yang aku macam tak boleh nak terima sikit, ada orang tu cakap kitaorang macam adik-beradik and aku kakak, (huwaaa.... kecik ati...) part adik beradik aku tak kisah, tapi part kakak tu... (cam aku ni dah tua sgt!!!). Kalau nak diikutkan dia lahir dulu tau, dia 4 Januari and aku 26 Januari (22 hari je pun bezanya, haha...)

Lawak r gmbr ni, huhu...

Cuba korang tengok gambar tu, kitaorang sama tak? Memang takkan sama 100% pun, tapi aku percaya kitaorang ada iras kan??? (Dia pun cakap yang kitaorang cam adik beradik). Dia yang aku maksudkan, Raja Nurul Nabila, kawan aku sejak form 2, masa tu aku baru je pindah ke Klang when abah bersara. 6 tahun dah...

Aku tak tahu sama ada factor kitaorang yang seiras, membuatkan aku dengan dia boleh serasi. Masa sekolah dulu, kitaorang bukannya rapat sangat cuma bila masing-masing dah ada jalan sendiri,kawan baik dia ambik diploma (aku tak ingat kat mane...) and kawan rapat aku pun dah fly ke Monash (susah ar nak contact, guna email ngan facebook je, nak bercerita panjang pun susah...) aku dengan Raja jadi rapat. Banyak yang aku tahu tentang hidupnya, sebanyak mana dia tahu tentang hidup aku. When aku balik Klang aku mesti pergi rumah dia (walaupun aku bukannya rajin sangat balik Klang, rumah sendiri, bukan apa aku malaslah bersesak-sesak dalam train tu. Sesak nafas. Aku memang tak suka dengan tempat yang ramai orang. Takkan nak balik rumah berjemput, pas tu nak balik kolej pun berhantar. Kesian mak abah aku...)

Sekarang Raja berada di UNIMAS, Sarawak. Jauh pulak dia pergi, tapi tak apa cuti sem jumpa ar. Mesti banyak citer pas ni...

Dalam ramai manusia yang bergelar kawan yang datang silih berganti, hanya dia yang masih kekal jadi sahabat aku sehingga sekarang (sejak dululah...). Kawan-kawan aku masa kat Kelantan dulu tak payah cakaplah terus hilang, tak de khabar berita langsung. Salah aku jugak, dulu pakai pergi macam tu aje. Setiap kali aku balik Kelantan (walaupun jarang, dalam setahun boleh dikira dengan jari berapa kali aku balik...) aku harap sangat jumpa kawan-kawan aku ni balik. Kawan masa sekolah kat Klang pun entah ke mana hilang ( adalah jugak yang aku tahu pasal hidup diorang after habis sekolah...), tinggal Raja je and matrik adalah jugak bertanya khabar tapi sangat jarang.

Aku tak pernah meletakkan apa-apa syarat untuk menjadi kawan aku, tapi bukan semua orang sudi dan sanggup bertahan dengan aku, aku tahu aku jenis yang macam mana (orang tak cakap pun aku sendiri boleh sedar...) dan aku jugak tahu yang aku hanya tahu hidup dalam dunia aku aje dan kekadang tu tak pernah ambil tahu tentang apa yang berlaku sekeliling aku (mmg kelemahan aku!!!). Atas sebab tulah aku menghargai setiap manusia yang hadir dalam hidup aku walaupun sekejap...

p/s: aku harap kawan-kawan yang aku ada sekarang ni, kekal walaupun aku tak tahu untuk selama mana... (aku rasa cam de something yg x kenalah, tapi apa ek...)

2 comments:

  1. ek, tp ble tgk lme2, cam x sme plak...
    tp mmg x kan sme pun, lain mak lain bapak...
    hahaha...

    ReplyDelete